Μισές δουλειές

Με κρεμασμένα σαγόνια και τρύπες στον εγκέφαλο οι λιμοκτονούντες της διανόησης αρμενίζουν στα πέλαγα της καθημερινότητας. οι άνθρωποι γαντζωμένοι από το αυτί στην μιζέρια, δεν μπορούν να πάψουν ν’ απελπίζονται. η ανικανότητα να αφήνουν τα μικροπροβλήματα να περνούν ανενόχλητα τους βυθίζει στην λάσπη. αφήστε πια την αλαζονεία των καιρών μας και τους υπερήφανους υπαινιγμούς σας ∙ εμποδίζουν τόσα ελεύθερα πνεύματα ν’ αναπνεύσουν, σαν η μυρωδιά ενός πτώματος να στοιχειώνει κάθε κοινό τόπο. οι υπέρμαχοι νεκρών σκοπών με τα δάχτυλα των ποδιών αγκιστρωμένα στα λείψανα του παρελθόντος, ψάχνουν για μια ζωτικής σημασίας ανάσα. όμως το –από τους ίδιους δαιμονισμένο- μέλλον θα τους στέκεται συνεχώς εμπόδιο έως ότου καμία ψυχή και κανένα σώμα δεν συνεχίσει να ζει σε δυο εποχές παράλληλα.